Bhutan rondreizen

Trongsa ligt op een van de belangrijkste kruispunten van Bhutan. Hier komen de enige oostwest weg van het land en de noord zuid route naar Gelephu aan de grens met India samen. Wie Trongsa beheerste, had daarmee controle over de handel, de tolheffing en het verkeer in de hele regio. Het stadje zelf ligt hoog boven de vallei en kijkt uit over een diepgroen berglandschap.

De naam Trongsa betekent Nieuwdorp en verwijst naar de nederzetting die hier in het begin van de 16e eeuw ontstond rond een kleine kapel. Rond deze kapel ontwikkelde zich later de kloosterburcht die het landschap nu domineert. Na 1949 vestigden veel Tibetanen zich in het stadje nadat zij waren gevlucht uit hun door China bezette moederland. Zij openden een groot deel van de winkels die het straatbeeld van Trongsa nog altijd bepalen.
Boven het stadje torent de dzong die eeuwenlang het machtscentrum van midden Bhutan vormde. De kloosterburcht werd gebouwd in 1644 en in de eeuwen daarna verder uitgebreid. De band met het koningshuis is sterk: de eerste twee koningen van Bhutan hadden hier hun zetel. Binnen vindt u een netwerk van gangen, stenen trappen, binnenplaatsen, tempels en gebedshallen, rijk gedecoreerd in hout en verf. In december en januari wordt hier de Trongsa tsechu gevierd, een festival van vijf dagen met religieuze cham dansen en het uitrollen van een grote thangka, meestal in januari.

Boven de dzong staat de gerestaureerde wachttoren, de Ta Dzong, waar nu een museum over het Bhutanese koningshuis is gevestigd. Het museum beslaat vijf verdiepingen en toont boeddhistische kunst. Vanaf het dak heeft u een prachtig uitzicht over Trongsa en de vallei.

Jakar is het bescheiden centrum van de Bumthang vallei en vormt het uitgangspunt voor veel bezoeken aan de tempels en kloosters in de omgeving. Het stadje ligt aan het begin van de Chokhor vallei en heeft een ontspannen sfeer met enkele winkels, kleine restaurants en eenvoudige accommodaties. In het centrum staat een tempel en een stenen pad voert omhoog naar de Jakar Dzong, een vesting uit de 17e eeuw met een mooi uitzicht over de vallei. Een groot deel van Jakar is relatief nieuw; na een brand in 2010 is het stadje grotendeels herbouwd.

Hoog boven het stadje Jakar ligt de Jakar Dzong, een vesting uit de 17e eeuw met een weids uitzicht over de Bumthang vallei. De dzong staat bekend om haar lange ommuring, rustige binnenplaatsen en rijk gedecoreerde tempels en zalen. Volgens de overlevering wees een witte vogel de plek aan waar de dzong moest worden gebouwd, wat haar de bijnaam Fort van de Witte Vogel opleverde. Een bezoek aan de dzong geeft een mooi beeld van de religieuze en historische betekenis die deze regio al eeuwenlang heeft.

Plan uw bezoek aan Jakar en de Bumthang vallei bij voorkeur tijdens de driedaagse tshechu in oktober of november. Dit kleinschalige festival wordt gehouden in de Jakar Dzong, waar op de binnenplaatsen religieuze cham maskerdansen ter ere van Guru Rinpoche worden uitgevoerd. Het is een mooie gelegenheid om het lokale leven en eeuwenoude tradities van dichtbij te beleven.

In Jakar vindt u twee bijzondere initiatieven die een vaste plek hebben gekregen in het dagelijks leven van de Bumthang vallei: de kaasfabriek en de Red Panda brouwerij. Beide werden ooit met Zwitserse kennis opgezet als ontwikkelingsproject om de lokale economie te versterken. Wat klein begon, groeide uit tot een vertrouwd adres voor inwoners uit heel Bhutan.

In de kaasfabriek wordt gewerkt met melk van yaks en koeien uit de omliggende dorpen. Hier ontstaan halfharde kazen die qua smaak doen denken aan Europese varianten, maar met een duidelijk Bhutanese twist. In eenvoudige ruimten ziet u hoe de kazen worden bereid, geperst en gerijpt, en hoe deze traditie inmiddels is verweven met het leven in de vallei.

Naast de fabriek staat de kleine Red Panda brouwerij, waar een helder tarwebier wordt gebrouwen dat in Bhutan inmiddels een cultstatus heeft. De productie is bescheiden en veel gebeurt nog met de hand. Tijdens een korte rondleiding ziet u het brouwproces en hoort u hoe dit project al tientallen jaren werkgelegenheid biedt aan gezinnen in Jakar.

Sluit uw bezoek af met een glas Red Panda bier en een stuk lokale kaas. Het is een eenvoudige maar charmante kennismaking met de ambachtelijke kant van de Bumthang vallei.

Chumey is de eerste vallei die u binnenrijdt wanneer u vanuit het westen naar Bumthang reist. Deze groene vallei staat bekend om haar weeftraditie. Langs de weg liggen kleine ateliers en werkplaatsen waar vrouwen op houten getouwen werken aan kleurrijke yathra, wollen stoffen met geometrische patronen die typisch zijn voor deze regio. Veel gezinnen verdienen hier hun inkomen met het spinnen, verven en weven van wol afkomstig van yaks en schapen uit de hogere bergen.

De vallei zelf is rustig en landelijk, met kleine dorpen, boerderijen en akkers die tegen de hellingen liggen. Het is een mooie plek voor korte wandelingen langs riviertjes en velden, of om even te stoppen bij een van de werkplaatsen om het weefproces van dichtbij te zien. Chumey vormt zo een natuurlijke overgang tussen de bergpassen in het westen en de bredere valleien van Bumthang verder naar het oosten.

De Bumthang vallei is een van de beste regio’s in Bhutan voor rustige wandelingen en meerdaagse trekkings. De routes voeren langs bossen van dennen en rododendrons, kleine dorpen en eeuwenoude tempels. U loopt over paden die al eeuwenlang worden gebruikt door monniken, boeren en herders. Onderweg kijkt u uit over brede valleien, groene heuvels en rivierbeddingen diep beneden u. Het landschap is afwisselend, de sfeer is sereen en u ervaart hier de traditionele kant van centraal Bhutan op haar mooist.

Dit hoogtepunt in de Paro vallei heet officieel Taktshang Monastery, beter bekend als het Tijgernest klooster. Het ligt zo’n 12 kilometer ten noorden van Paro en prijkt op bijna elke cover van een reisgids over Bhutan.

Op weg naar het klooster passeert u rijstvelden waar de zeldzame rode rijst wordt verbouwd. U ziet fruitboomgaarden, eeuwenoude boerderijen, lanen met wilgenbomen en eindeloze groene heuvels. Dan verschijnt het Tijgernest klooster in de verte: ogenschijnlijk zwevend, nonchalant balancerend tegen loodrechte granieten rotswanden.

Volgens de overlevering vloog Guru Rinpoche, de stichter van het Tibetaans boeddhisme (aan wie het jaarlijkse Tsechu-festival is gewijd), hierheen op de rug van een tijgerin. In een heilige grot zou hij drie maanden in meditatie hebben doorgebracht. Ook gaat de legende dat engelen de bouw van het klooster mogelijk maakten: hun haren verankerden de tempel aan de rotswand en zij droegen het bouwmateriaal naar boven. Toch konden zelfs deze heilige handen twee rampen niet voorkomen: in 1951 en in 1998 werd het klooster door brand verwoest. Wat u vandaag de dag ziet, is een zorgvuldige reconstructie die in 2005 door de koning werd ingewijd.

Het Tijgernest klooster is een heilige bestemming voor veel Bhutanese pelgrims die vanuit het hele land hiernaartoe komen. Bij de ingang dient u uw tas, fotocamera en telefoon af te geven. In de tempel zelf mag niet gefotografeerd of gefilmd worden.

Let op: voor de wandeling omhoog moet u goed ter been zijn. We raden aan deze tocht niet direct na aankomst in Bhutan te maken, omdat uw lichaam eerst moet wennen aan de hoogte van Paro (2400 meter). Het klooster ligt nog hoger, op ruim 3000 meter. U stijgt dus ongeveer 600 meter, wat te voet circa twee uur in beslag neemt. Daarom plannen wij dit bijzondere hoogtepunt meestal aan het einde van uw rondreis. Wie zijn krachten wil sparen, kan een paard huren voor de rit tot aan het eerste uitzichtpunt; het laatste stuk legt u altijd te voet af, een wandeling van ongeveer twintig minuten via een steile stenen trap omhoog. De beloning voor uw inspanning is groot, met de serene sfeer in de tempel, de kleurrijke muurschilderingen en natuurlijk het adembenemende uitzicht.

Iets ten zuidoosten van Paro staat de imposante kloosterburcht van Paro met zijn massieve forteske witte muren, die vanuit de stad duidelijk zichtbaar zijn. Tot in de 19e eeuw huisde hier de zetel van de overheid en was Paro politiek, cultureel en economisch centrum van het land. Paro Dzong biedt nu plaats aan het lokale districtsbestuur en kloosterlijk bestuur. Helaas zijn de hallen en kapellen niet toegankelijk voor bezoekers, maar u mag wel het binnenhof van de dzong op. De overweldigende architectuur van de dzong en de ligging maken het tot een absoluut hoogtepunt in de Paro vallei. Het is in 1644 gebouwd op de oude fundamenten van een klooster dat in opdracht van Guru Rinpoche gesticht zou zijn. De defensieve functie van de burcht kwam van pas bij de talloze invallen vanuit Tibet in de 18e en 19e eeuw. Door zijn robuuste ontwerp overleefde het een aardbeving in 1897. Helaas was het niet bestand tegen brand in 1907. Iets buiten de toegangspoort tot de dzong is een geplaveid plein, de 'deyankha', waar jaarlijks in maart-april het vierdaagse Paro Tsechu festival plaatsvindt. Op de laatste dag van dit festival wordt een grote thangka, een religieuze schildering van wel 18 vierkante meter van de Guru Rinpoche langs de muur uitgerold. Voor uw beste foto van de dzong steekt u de houten overdekte brug over de Paro rivier over en wandelt u een stukje met de stroom mee om op het ideale uitzichtpunt te komen. Wilt u de dzong terugzien op film, kijk dan naar de speelfilm “Little Buddha” (1993) van de Italiaanse regisseur Bertolucci over het levensverhaal van Boeddha. De dzong figureert als belangrijke locatie in de film.

Leer meer over de eeuwenoude cultuur en geschiedenis van het boeddhistische koninkrijk Bhutan in het Nationaal Museum. Sinds 1968 is het gehuisvest in een van de uitkijktorens van de Paro Dzong, iets hoger op de helling gelegen. Deze uitkijktoren dateert uit 1649 en heeft muren van wel tweeëneenhalve meter dik.

Bewonder de spectaculaire verzameling oude en nieuwe thangkha’s: religieuze rolschilderingen van boeddhistische heiligen en guru's. Ook vindt u er een bijzondere collectie maskers die tijdens de dansen van het Tsechu-festival worden gedragen. Het museum wordt gezien als het beste van het land.

Hogerop in de Paro vallei, te midden van de velden, ligt een van Bhutan’s oudste en mooiste tempels: de Kyichu Lhakhang. Volgens de overlevering werd de tempel al in de zevende eeuw gebouwd door een Tibetaanse koning. Bijgebouwen en het gouden dak zijn midden 19e eeuw toegevoegd. Let vooral op de prachtige vergulde deuren wanneer u de centrale hal betreedt. In de grote hal ziet u waar de pelgrims voor komen: het heilige beeld van Sakyamuni uit de zevende eeuw. De constante stroom van bezoekers die hier biddend neerknielen, heeft diepe groeven achtergelaten in de houten vloer. Als u weer buiten bent, loop dan samen met de pelgrims langs de vele gebedsmolens rondom de tempel, de mooiste manier om in contact te komen met Bhutanezen.

Neem rustig een uurtje of twee om door het centrum van Paro te slenteren. In de winkels vindt u volop souvenirs: zoals handwerk, religieuze objecten als gebedsvlaggen en maskers, gebedsmolens, beeldjes, geweven stoffen, kleding, shawls en tassen.

Wilt u zien waar de Bhutanezen zelf hun inkopen doen, bezoek dan de weekendmarkt. Vooral op zondagochtend is het er druk en levendig. Ook als u niets koopt, is dit dé plek om mensen te kijken en foto’s te maken. Op deze traditionele markt doen locals hun boodschappen: van fruit, groente en zuivel, zoals ‘chugo’, gedroogde jakkaas, tot bijzondere streekproducten zoals organische honing, ‘khoo’(gedroogde koeienhuid) en betelnoten, de ‘kauwgom’ die voor een soort cafeïne-opkikker zorgt. Doordeweeks gaat de markt ook door, maar dan vindt u er voornamelijk fruit- en groentekraampjes.

Na uw bezoek aan de markt, raden wij u aan om een kijkje te nemen in de Druk Choeding, een intieme kleine stadstempel uit de 16e eeuw, iets ten zuidoosten van de weekendmarkt gelegen. In deze sfeervolle, rustige tempel ziet u een beeld van de toekomstige Boeddha, net zoals een beeld van de lokale beschermheilige Gyenyen, uitgerust met oude wapens en schilden.

De nationale sport van Bhutan is boogschieten en de beste plek om de schutters in actie te zien is het veld vlak bij de weekendmarkt. Hoewel boogschieten de favoriete sport van het land is, wordt er nooit op dieren geschoten: jagen en vissen zijn in Bhutan bij wet verboden.

Op dit veld wordt geschoten met pijl en boog op een houten schietschijf. Vooral in het weekend is er volop activiteit. Raakt de schutter de bijna onzichtbare roos, dan wordt er gedanst en gezongen door het toekijkende publiek. Komt u op een doordeweekse dag en is het stil… Geen zorgen: elders in Bhutan weet uw gids vast een andere boogschietbaan te vinden.

Het Paro Tshechu is een van de bekendste festivals van Bhutan. Dit vierdaagse evenement vindt elk jaar in maart of april plaats, afhankelijk van de maankalender. In en rond de Paro Dzong voeren monniken kleurrijke maskerdansen op ter ere van Padmasambhava, de Indiase meester die in de achtste eeuw leefde. Hoogtepunt is de onthulling van een enorme thangka van Guru Rinpoche op de laatste dag van het festival.

Midden in de vallei staat op een heuvel het 450 jaar oude Gangtey Goemba (Goemba betekent klooster). De kraanvogels bewegen zich vaak in cirkels rond het klooster, vergelijkbaar met de rondgang die boeddhisten maken langs de gebedsmolens. Hierdoor hebben de vogels in de vallei een heilige status gekregen en worden zij al eeuwenlang beschermd. In volksliederen wordt hun komst en vertrek bezongen, vooral in het voorjaar wanneer de kraanvogels weer terugkeren naar Tibet.

De beste periode om de kraanvogels te zien is tussen november en januari. In oktober en februari heeft u eveneens een redelijke kans om ze te spotten. In de vallei staat een informatiecentrum over de zwarthals kraanvogel met een observatiepunt. Vanuit Gangtey kunt u bovendien het Gangtey pad volgen, een mooie wandeling door de vallei met uitzicht op het leefgebied van de vogels.

De Phobjikha vallei is een van de weinige plaatsen ter wereld waar de zwarthalskraanvogel overwintert. Deze zeldzame vogel komt vanaf het Qinghai Tibet plateau naar Bhutan en blijft enkele maanden in de open, moerassige vallei. De kraanvogel wordt hier als heilig beschouwd en zijn komst wordt al eeuwenlang in liederen en lokale rituelen bezongen. De beste periode om de vogels te zien is van november tot en met januari. Ook in oktober en februari maakt u een goede kans. In de vallei staat een klein informatiecentrum met een observatiepunt waar u de kraanvogels rustig kunt bekijken.

De driedaagse tshechu wordt elk jaar in het Gangtey Goemba klooster gehouden, meestal in september of oktober, afhankelijk van de maankalender. Tijdens dit festival worden religieuze cham maskerdansen uitgevoerd en wordt een grote thangka uitgerold.

In november vindt er bovendien een educatief festival plaats dat volledig in het teken staat van de zwarthals kraanvogel. Tijdens dit evenement zijn er volksdansen en voorlichtingsactiviteiten die gericht zijn op het vergroten van bewustzijn over natuurbehoud en de bescherming van deze bijzondere vogel.

In de Punakha vallei staat de mooiste kloosterburcht van het land, de Punakha Dzong. Op de plek waar de Pho rivier en de Mo rivier samenkomen werd dit kloosterfort in 1637 gebouwd. In de tweede helft van de 18e eeuw werd de dzong verder uitgebreid, onder meer met een koperen dak dat werd geschonken door de zevende Tibetaanse Dalai Lama. Het robuuste complex heeft branden, een aardbeving en een overstroming doorstaan. Ongewenste bezoekers konden buiten de poort worden gehouden door de toegangsbrug op te halen, zware deuren te sluiten en zelfs de houten binnentrap weg te trekken.

Hoewel de Punakha Dzong eeuwenlang het bestuurlijke hart van Bhutan was en tot in de jaren vijftig de overheid huisvestte, is het tegenwoordig een actief klooster waar enkele honderden monniken wonen. Bezoek de dzong bij voorkeur in april en mei, wanneer de jacarandabomen vol paarse bloemen staan. Neem de tijd om de binnenplaatsen en tempels te verkennen en loop ook even over de lange hangbrug die de rivier overspant.

Ongeveer 12 kilometer buiten Punakha, ligt bij het dorp Metshina midden in de Punakha vallei een van de bijzonderste tempels van Bhutan: de Chimi Lhakhang, een vruchtbaarheidstempel uit de 15e eeuw. Bhutanese vrouwen met een kinderwens bezoeken deze tempel om offers te brengen en een zegening te vragen bij het altaar van de vruchtbaarheidsgodin. Ook ouders komen hier met hun pasgeboren baby. Zij kiezen een bamboe strootje met daarop een naam voor hun kind, vaak Chimi of Kunley.

Aan het eind van de 15e eeuw leefde hier de monnik Drukpa Kunley, ook bekend als de Goddelijke Gek, samen met zijn hond Sachi. Hij stond bekend om zijn vrije levensstijl. Standbeelden van Kunley en zijn hond herinneren aan deze tijd. De tempel is beroemd om de grote verzameling fallussen van hout en been. De fallus is in Bhutan een belangrijk vruchtbaarheidssymbool. Bhutanezen gebruiken het zonder gêne in huis en u ziet de afbeelding overal terug op huizen en boerderijen.

In het dorp bij de Chimi Lhakhang vindt u winkels die naast thangkas, textiel en houtsnijwerk ook houten fallussen in alle soorten en maten verkopen. Er zijn beschilderde exemplaren in vrolijke kleuren, van sleutelhangerformaat tot levensgroot, vaak voorzien van gezichtjes, kraanvogels, draken, wolkenmotieven of tijgerprint.

Een auto kan de tempel niet bereiken. U gaat te voet en volgt een korte, mooie wandeling langs rijstvelden en traditionele huizen die u naar de Chimi Lhakhang leidt.

De beste periode om de Punakha vallei te bezoeken is in februari of maart, wanneer de Punakha Dromchoe en daarna de Punakha Tshechu worden gevierd. Samen vormen ze een feestweek vol rituelen, dans en muziek in en rondom de Punakha Dzong.

De Punakha Dromchoe duurt vijf dagen en herdenkt een gebeurtenis uit de 17e eeuw. In 1639 viel een Tibetaans leger de dzong aan om een vereerd relikwie te bemachtigen. De hoofdlama zette de aanvallers echter op het verkeerde been door te doen alsof het beeld in de rivier werd gegooid. Tijdens het festival worden deze gebeurtenissen uitgebeeld door Bhutanezen, die als Tibetaanse krijgers dansen en zingen. Sinaasappels die in de rivier belanden verwijzen naar de list van de lama.

Daarna volgt de Punakha Tshechu van drie dagen, een religieus festival dat veel Bhutanezen en pelgrims trekt. Hoogtepunt zijn de kleurrijke cham dansen, uitgevoerd door monniken in rijkversierde kostuums. Elke dans vertelt een boeddhistisch verhaal, vaak ter ere van Guru Rinpoche. Het bijwonen ervan geldt als een spirituele verdienste. Op de slotdag wordt bij zonsopkomst een reusachtige thongdrel uitgerold, een heilig doek met de afbeelding van Guru Rinpoche.

Bezoek het Binnenhof van Bhutan. De Trashichho Dzong is een majestueuze kloosterburcht en een van de grootste van het land. De dzong ligt in het noorden van Thimphu, langs de Wang rivier. Het imposante complex huisvest niet alleen ongeveer 2000 monniken, maar ook leden van de koninklijke hofhouding en ambtenaren van de ministeries van Binnenlandse Zaken en Buitenlandse Zaken.

Het Binnenhof wordt gedomineerd door de centrale toren, de utse, die nog origineel is. De omringende gebouwen zijn in de jaren zestig in opdracht van koning Jigme Dorji Wangchuck opnieuw opgebouwd in traditionele stijl. Lange tijd was ook het parlement van Bhutan hier gevestigd, maar dat is inmiddels verhuisd naar een nieuw gebouw aan de overkant van de rivier. In 2008 vond in deze dzong de kroning van de vijfde koning plaats.

De hoofdstraat van Thimphu (Norzin Lam) biedt een verrassend aanbod aan winkels, variërend van souvenirshops tot handnijverheidszaken. U vindt er textiel, sieraden, wandel- en trekking uitrusting, boeken en talloze religieuze artikelen zoals gebedsmolens, gebedsvlaggen, beeldjes en maskers. Let er wel op of souvenirs daadwerkelijk in Bhutan zijn gemaakt; veel artikelen komen uit Nepal, India of China, waar de maakindustrie groter en efficiënter is.

Naast de hoofdstraat zijn er verspreid door de stad kleinschalige ateliers en traditionele werkplaatsen te vinden, vaak als onderdeel van een ‘home cottage’-industrie. Hier ziet u hoe producten nog op ambachtelijke wijze worden gemaakt, zoals weefsels, zilver- en goudsmeedwerk, handgeschept papier of wierook. Een gids kan u helpen bij een bezoek aan een van deze werkplaatsen.

In het noorden van Thimphu ligt de Centenary Farmers Market, een plek waar bewoners uit de stad en uit de omliggende valleien hun dagelijkse inkopen doen. De overdekte hallen staan vol met seizoen producten, kruiden, rijstsoorten en eenvoudige lokale specialiteiten. Van donderdag tot en met zondag is het hier extra levendig, omdat handelaren uit verder gelegen dorpen dan naar Thimphu komen en de markt zich uitbreidt met rijen tijdelijke kraampjes. De sfeer is ontspannen en het is een goede plek om te zien hoe Bhutanezen hun weekboodschappen doen en met elkaar bijpraten.

Aan de overkant van de Centenary Farmers Market ligt de Authentic Bhutanese Craft Market. Hier vindt u allerlei vormen van ambachtelijk werk, van geweven tassen en sjaals tot houten maskers, kralen en aardewerk. De prijzen staan zelden vast, dus onderhandelen is normaal.

Midden in Thimphu staat deze drukbezochte boeddhistische stupa. Het woord chorten verwijst naar een stupa in Tibetaanse stijl: wit gepleisterd met een vergulde kroon. De Memorial Chorten werd gebouwd ter nagedachtenis aan de derde koning van Bhutan, die in 1972 overleed. De hele dag door komen pelgrims, stadsbewoners en zelfs scholieren hier bidden en kora lopen: rondjes met de klok mee om de chorten, terwijl ze de gebedsmolens ronddraaien. Sluit gerust aan en maak een praatje met een pelgrim of een scholier, een laagdrempelige manier om het dagelijks leven in Bhutan te ervaren.

Wanneer u de Thimphu vallei binnenrijdt, kunt u hem bijna niet missen: het vijftig meter hoge, zittende boeddhabeeld dat hoog boven de omgeving uitkijkt. Vanaf het plateau waarop het beeld staat, heeft u een weids uitzicht over de stad en de omliggende vallei. In de voet van het beeld bevindt zich een kapel van drie verdiepingen, terwijl in het beeld zelf maar liefst 125.000 kleine boeddhabeelden zijn opgesteld, dit alles met dank aan China, waar het kolossale bronzen beeld werd vervaardigd. Op weg naar het boeddhabeeld passeert u ook een nieuwgebouwde hindoeïstische tempel.

Leer meer over Bhutanese kunst en ambacht, en steun deze kunstacademie en haar studenten door een handgemaakt product in de winkel te kopen. Het instituut staat ook bekend als de ‘Painting School’, al kunnen studenten hier veel meer leren dan alleen schilderen. Op de academie worden uiteenlopende disciplines onderwezen, zoals het schilderen van meubels en thangkas, houtbewerking, borduurkunst en beeldhouwkunst.

Bent u geïnteresseerd in weven, bezoek dan het Nationaal Textiel Museum, onderdeel van de Koninklijke Textielacademie. Leer meer over de technieken van de Bhutanese weefkunst, zoals thagzo, en over de verschillende soorten stoffen die worden gemaakt. U ziet er onder meer de koninklijke gho’s en kira’s, de traditionele Bhutanese kleding voor mannen en vrouwen. Vergeet ook niet een kijkje te nemen in het informatiecentrum van de academie, waar u de wevers zelf achter hun getouwen aan het werk ziet.

Nergens anders ter wereld ziet u dit merkwaardige dier, de takin: het nationale dier van Bhutan. Hij lijkt nog het meest op een kruising tussen een berggeit en een antiloop, of misschien op een koe met de kop van een eland. Dit unieke dier leeft in het wild op de berghellingen van Bhutan, India en Tibet, maar laat zich daar zelden zien. In Thimphu kunt u de takins bekijken in een klein reservaat in de wijk Motithang. Het is geen dierentuin in de traditionele zin, maar een rustige, omheinde omgeving waar u deze bijzondere dieren goed kunt zien. De beste tijd is in de ochtend, wanneer de takins bij het hek samenkomen om gevoerd te worden.

Eens per jaar lijkt Thimphu wel in carnavalsstemming. In september of oktober vindt hier het Thimphu Tshechu plaats, een van de grootste en bekendste festivals van Bhutan. Het feest duurt ongeveer een week en trekt duizenden bezoekers uit de hele regio. In de stad bruist het van de activiteiten en op de binnenhof van de Trashichho Dzong worden spectaculaire maskerdansen uitgevoerd. Hoogtepunt is het moment waarop een enorme thangka, een religieus schilderdoek van Guru Rinpoche (Padmasambhava), vanaf de muren van de binnenplaats wordt afgerold. Het bijwonen van dit kleurrijke festival is een bijzondere kans om de religieuze en culturele tradities van Bhutan van dichtbij te ervaren.

Hoog op een helling boven Thimphu ligt Changangkha Lhakhang (Lhakhang betekent tempel), een actief klooster en een van de populairste tempels van de stad. Niet alleen pelgrims komen hier bidden; vooral ouders bezoeken de tempel om een gunstige naam voor hun pasgeboren kind te vragen, of om hun kinderen te laten zegenen bij de beschermgod Tamdrin.

Wilt u gebedsvlaggen kopen, dan bent u hier op de juiste plek. De huisastroloog bepaalt aan de hand van uw geboortedatum welke vlag het beste bij u past. Daarna hoeft u alleen nog een geschikte plek te vinden om de vlag op te hangen - uw gids helpt u hier graag bij. Sluit uw bezoek af zoals de pelgrims dat doen: geef de rij zwart met goudversierde gebedsmolens een flinke slinger mee.

Voor het mooiste uitzicht over de Thimphu vallei gaat u naar een helling vlak onder de televisietoren, ten westen van de stad. De toren is overal in Thimphu zichtbaar en de helling, bekend als Sangaygang, is een populaire plek om te wandelen, mountainbiken en hardlopen. Neem de gebedsvlaggen mee die u in Thimphu heeft gekocht en hang ze op de Sangaygang helling. Met wat geluk neemt de wind uw wensen mee de vallei in en dragen de bergen ze verder het land door.

Vanuit Sangaygang, de helling onder de televisietoren, loopt u in ongeveer een half uur naar de Wangditse Goemba (Goemba betekent klooster). Het pad is redelijk vlak en onderweg heeft u een mooi uitzicht op de Trashichho Dzong. De Wangditse Goemba werd gesticht in 1750 en in 2016 volledig gerenoveerd. Vanaf dit klooster kijkt u uit over het Samtenling paleis, de residentie van de vierde koning van Bhutan, en over de meditatieplekken Dhey en Dorje Drak. Thimphu ligt hier duidelijk aan uw voeten.

Ten zuiden van Thimphu (circa 30 minuten rijden) ligt de Koninklijke Botanische Tuin, met meer dan 500 soorten planten, bloemen en bomen. Bijzonder is vooral de rododendrontuin. De tuin werd in 1999 aangelegd en is in het weekend een populaire plek voor gezinnen uit Thimphu om te wandelen en te picknicken. Een ideale plek om mensen te observeren en te fotograferen.

Bezoek een van de oudste dzongs van Bhutan: de Simtokha Dzong, gebouwd in 1629. Deze dzong ligt iets ten zuiden van Thimphu, niet ver van de Koninklijke Botanische Tuin. Volgens de overlevering werd hij hier neergezet om een kwade demon te bedwingen, maar de strategische ligging, aan het begin van de Thimphu vallei, bij de toegangsweg naar de Dochu La-pas en Oost-Bhutan, speelde ongetwijfeld ook een grote rol. Binnen vindt u bijzonder mooie muurschilderingen die deze historische dzong extra sfeer geven.

Wilt u nog meer kunst en handnijverheid zien, bezoek dan de Choki Traditionele Kunstacademie, tien kilometer ten noorden van Thimphu in het dorpje Kabisa. Op deze school krijgen kinderen en jongeren, vaak met een lichamelijke beperking, onderwijs in disciplines als schilderen, beeldhouwen en houtbewerken. Onderweg naar de academie passeert u het statige Dechenchoeling-paleis, de residentie van de grootmoeder van de koning, helaas niet toegankelijk voor bezoekers.

Maak een spirituele dagtocht naar de Tango Goemba, een klooster ongeveer 15 kilometer ten noorden van Thimphu. U rijdt met uw chauffeur naar de parkeerplaats onder het klooster. Vanaf hier begint de wandeling omhoog. Het gebruikelijke pad voert rustig stijgend door het bos en langs stenen waarin boeddhistische levenswijsheden zijn uitgehouwen. Deze route duurt ongeveer een uur. Er is ook een korter maar veel steiler pad dat omhooggaat. Wie deze route kiest, bereikt het klooster in ongeveer een half uur.

De Tango Goemba heeft een geschiedenis die teruggaat tot de 12e eeuw. Veel religieuze leiders hebben hier gemediteerd in de grotten in de omgeving. Tegenwoordig is de Tango Goemba een boeddhistische universiteit en de residentie van de Gyalse Rinpoche, een vooraanstaande lama.

Het Cheri Goemba is een van de oudste kloosters van Bhutan, ongeveer 15 kilometer ten noorden van Thimphu. Het klooster ligt dicht bij Tango Goemba, waardoor beide bezoeken goed te combineren zijn. Cheri Goemba werd gesticht in 1620 en is sindsdien een belangrijke plaats voor meditatie. Monniken trekken zich hier terug voor precies drie jaar, drie maanden en drie dagen meditatie in stilte. Bezoek het hooggelegen klooster in alle rust en met respect, zodat de mediterende monniken niet worden gestoord.